Nëse ka një gjë për të cilën Izraeli mund të mburret në konfliktin me Iranin, është se veproi mbi bazën e informacionit “të brendshëm”.
Më shumë se 30 bomba kundër bunkerëve ranë mbi ndërtesën ku udhëheqësi suprem i Iranit, Ajatollah Ali Khamenei , po takohej me zyrtarë të lartë, por asnjëra prej tyre nuk ishte aksidentale.
Izraelitët kishin informacion të saktë se kur po fillonte takimi, për çfarë bëhej fjalë, kush ishte i pranishëm, ku ishin ulur të gjithë dhe ku në cilën dhomë ishte ulur Khamenei. Tregues i asaj se sa thellë shërbimi sekret izraelit Mossad e ka gërryer shtetin iranian, ishte se (shumë qartë) informacioni vinte nga një person me besim absolut tek Khamenei, i cili ishte -fjalë për fjalë- në krah të tij.
Informacioni ishte aq “i brendshëm” saqë agjenti i rekrutuar nga Mossad e informoi fillimisht vetë Benjamin Netanyahun, duke dërguar një video në celularin e tij për zbulimin e trupit të Khameneit (duke treguar unazën karakteristike në dorën e tij) dhe më pas një foto të qartë të fytyrës së udhëheqësit suprem të vdekur të Iranit.
Kjo shpjegon faktin se Izraeli “raportoi” se Khamenei ishte i vdekur, ndërsa autoritetet iraniane e mohuan atë . Në fakt, Netanyahu e dinte që Khamenei kishte vdekur para bashkëpunëtorëve dhe zyrtarëve më të ngushtë të udhëheqësit iranian! Ishte Netanyahu ai që i dërgoi Trumpit – disa orë më vonë dhe pasi Mossadi kishte verifikuar dhe konfirmuar nga burime të tjera vërtetësinë e asaj që dërgoi agjenti i tij, foton e Khameneit të vdekur, në mënyrë që presidenti amerikan të mund të bënte deklaratën përkatëse nëpërmjet Truth Social.
Sipas disave, agjenti i Mossadit që i dha shenjën Khameneit, dha një listë të plotë të detajeve të të pranishmëve, por gjithashtu mori një mostër ADN-je nga trupi i tij.
E vërteta është se në secilin prej operacioneve të tij, Mossadi duket se i arrin qëllimet e tij në mënyra që i bëjnë edhe skenaristët më… imagjinatë të librave dhe filmave për spiunët të duken “sterilë në mendime”.
Kjo është ajo që bëri ai, për shembull, duke ngritur një rrjet të tërë në Evropë që arriti të depërtonte në zinxhirin e furnizimit të pagerëve të përdorur nga Hezbollahu për të shmangur spiunazhin nëpërmjet telefonave celularë, duke “mbjellë” eksplozivë.në bateritë e tyre. Në një moment të papritur, ai i shpërtheu ato, duke ekzekutuar, verbuar, ose gjymtuar ose edhe kastruar mijëra operativë të Hezbollahut, pasi mesazhi që ai dërgoi për shpërthimin kishte një kohë pritjeje prej 7 sekondash, në mënyrë që viktima të nxirrte zilen nga xhepi dhe ta sillte para syve për ta lexuar.
Kthim, nga Libani, në Iran. Autoritetet izraelite zbuluan se para sulmeve me raketa dhe bombardimeve, Mossadi kishte paraprirë, duke kryer një sërë operacionesh sekrete, përgatitore. Në disa raste, sipas rrjedhjeve, objektivat ishin “shënuar”, siç ishin instalimet e raketave, në të tjera u zhvillua teknologji e përparuar që “verboi” sistemet e mbrojtjes ajrore të Iranit, ndërsa në disa raste baza për dronë sulmues u ngritën pranë Teheranit (në mënyrë që të mos duhej të pushtonin hapësirën ajrore iraniane) dhe pranë vendeve të zhvillimit të raketave iraniane, në mënyrë që të mund të interceptoheshin nga… territori iranian!
Me shumë mundësi, këtu u ndoq metoda e njohur nga Ukraina dhe Rusia e dërgimit të kamionëve dhe anijeve “të pafajshme” që supozohej se transportonin mallra, por në fakt transportonin dronë sulmues.
A është “spiuni” gjeneral?
Megjithatë, konsiderohet e sigurt se imazhi i Khameneit të vdekur nuk iu dërgua Netanyahut nga një dron izraelit, por nga një agjent i rekrutuar nga Mossadi. Kush ishte? Thashethemet janë të shumta, të bazuara jo në informacion, por në rastësi të përsëritura, të cilat tregojnë se gjenerali i Gardës Revolucionare dhe komandanti i Forcës Quds, Ismail Qaani.
Ai është ai që pasoi Soleimanin pas vdekjes së tij dhe gëzonte besimin absolut të Khameneit. Sigurisht, që kur gjenerali iranian u emërua, ai është kursyer aksidentalisht nga operacionet e Mossadit.
Ismail Qaani
Ai e bëri këtë ditën kur, si një i dërguar iranian, po i jepte Hezbollahut njohuritë për t’u përballur me IDF-në. Sigurisht, atë ditë kur dikush bëri një shtrëngim duarsh që lyeu një substancë në dorën e udhëheqësit të Hezbollahut, Hassan Nasrallah, dhe e shndërroi atë në një “transmetues”, ai u kursye. Në vend të kësaj, Nasrallah u vra, ashtu si edhe pasardhësi i tij në krye të Hezbollahut, Safieddine, në një sulm… me precizion djallëzor nga izraelitët. Qaani u konsiderua i vdekur për ditë të tëra, pasi thuhet se shpëtoi “me një diferencë të ngushtë”.
Qaani thuhet se u emërua si i dyshuar në Teheran dhe u mor në pyetje, me marrjen në pyetje që përfundoi kur gjenerali u rrëzua dhe u dërgua në spital me simptoma të një ataku në zemër.
Pasi Qaani përfundoi një spastrim të kundërshtarëve të tij në radhët e Gardës Revolucionare, ai u bë përsëri temë diskutimi. Thuhet se në korrik 2024 ai vizitoi Ismail Haniyeh, në një vend shumë sekret në Teheranin qendror. Pak më pas, izraelitët e hodhën në erë vendin e fshehjes së Haniyeh. Qaani iku “për një kohë”.
Përsëri “rastësisht” ai thuhet se i mbijetoi sulmeve izraelite gjatë luftës 12-ditore, gjatë së cilës u vra një pjesë e madhe e udhëheqjes ushtarake të Iranit. Dhe tani, ai mungonte, ose sapo kishte dalë nga zyra e Khameneit, kur izraelitët goditën me 30 bomba precize, duke i vrarë të gjithë. Logjikisht, personi që do të guxonte të merrte telefonin e tij celular dhe të bënte një foto të trupit të udhëheqësit suprem, mes rrënojave, mund të ishte vetëm një zyrtar i lartë ushtarak iranian .
“Qaani ishte ai që u ngrit për të ikur, duke u shtirur sikur e kishte lënë furrën ndezur në shtëpi”, komentojnë me shaka përdoruesit e X, duke përcjellë shakanë ironike të dëgjuar këto ditë nga
iranianët anti-regjim. “Në qeverinë e ardhshme, do të jetë qesharake që udhëheqësi suprem do të pretendojë se nuk është agjent i Mossadit, sepse nuk do ta imagjinojë se ministrat dhe gjeneralët e tij do të luajnë gjithashtu të njëjtat role, pasi edhe ata janë agjentë të Mossadit, por nuk dyshojnë tek ai.” Dhe qeshin edhe më shumë, me përgjigjen e një llogarie drejtuar X që është e lidhur me Mossadin dhe ka postuar një cicërimë ku me gjashtë fjalë iraniane thuhej se “Qaani nuk është agjenti ynë”. “Mossad mohon se është Mossadi”, thonë përdorues të tjerë, duke komentuar se si… Haros, ai po pret me drapërin e tij, ose me celularin në dorë, për të dhënë shenjën e viktimës së radhës të Izraelit. Nëse sigurisht është ky agjent dhe jo ndonjë bashkëpunëtor tjetër i ngushtë i Khameneit.
Kështu e justifikojnë veten anëtarët e shërbimeve sekrete të Izraelit, pasi kanë folur me gazetarë amerikanë, të cilët i dërguan një mesazh të gjithë “boshtit të së keqes”: “Ne jemi skenaristët, regjisorët, producentët, protagonistët dhe skena jonë është i gjithë planeti”.
Ismail Qaani
Ai e bëri këtë ditën kur, si një i dërguar iranian, po i jepte Hezbollahut njohuritë për t’u përballur me IDF-në. Sigurisht, atë ditë kur dikush bëri një shtrëngim duarsh që lyeu një substancë në dorën e udhëheqësit të Hezbollahut, Hassan Nasrallah, dhe e shndërroi atë në një “transmetues”, ai u kursye. Në vend të kësaj, Nasrallah u vra, ashtu si edhe pasardhësi i tij në krye të Hezbollahut, Safieddine, në një sulm… me precizion djallëzor nga izraelitët. Qaani u konsiderua i vdekur për ditë të tëra, pasi thuhet se shpëtoi “me një diferencë të ngushtë”.
Qaani thuhet se u emërua si i dyshuar në Teheran dhe u mor në pyetje, me marrjen në pyetje që përfundoi kur gjenerali u rrëzua dhe u dërgua në spital me simptoma të një ataku në zemër.
Pasi Qaani përfundoi një spastrim të kundërshtarëve të tij në radhët e Gardës Revolucionare, ai u bë përsëri temë diskutimi. Thuhet se në korrik 2024 ai vizitoi Ismail Haniyeh, në një vend shumë sekret në Teheranin qendror. Pak më pas, izraelitët e hodhën në erë vendin e fshehjes së Haniyeh. Qaani iku “për një kohë”.
Përsëri “rastësisht” ai thuhet se i mbijetoi sulmeve izraelite gjatë luftës 12-ditore, gjatë së cilës u vra një pjesë e madhe e udhëheqjes ushtarake të Iranit. Dhe tani, ai mungonte, ose sapo kishte dalë nga zyra e Khameneit, kur izraelitët goditën me 30 bomba precize, duke i vrarë të gjithë. Logjikisht, personi që do të guxonte të merrte telefonin e tij celular dhe të bënte një foto të trupit të udhëheqësit suprem, mes rrënojave, mund të ishte vetëm një zyrtar i lartë ushtarak iranian .
“Qaani ishte ai që u ngrit për të ikur, duke u shtirur sikur e kishte lënë furrën ndezur në shtëpi”, komentojnë me shaka përdoruesit e X, duke përcjellë shakanë ironike të dëgjuar këto ditë nga
iranianët anti-regjim. “Në qeverinë e ardhshme, do të jetë qesharake që udhëheqësi suprem do të pretendojë se nuk është agjent i Mossadit, sepse nuk do ta imagjinojë se ministrat dhe gjeneralët e tij do të luajnë gjithashtu të njëjtat role, pasi edhe ata janë agjentë të Mossadit, por nuk dyshojnë tek ai.” Dhe qeshin edhe më shumë, me përgjigjen e një llogarie drejtuar X që është e lidhur me Mossadin dhe ka postuar një cicërimë ku me gjashtë fjalë iraniane thuhej se “Qaani nuk është agjenti ynë”. “Mossad mohon se është Mossadi”, thonë përdorues të tjerë, duke komentuar se si… Haros, ai po pret me drapërin e tij, ose me celularin në dorë, për të dhënë shenjën e viktimës së radhës të Izraelit. Nëse sigurisht është ky agjent dhe jo ndonjë bashkëpunëtor tjetër i ngushtë i Khameneit.
Kështu e justifikojnë veten anëtarët e shërbimeve sekrete të Izraelit, pasi kanë folur me gazetarë amerikanë, të cilët i dërguan një mesazh të gjithë “boshtit të së keqes”: “Ne jemi skenaristët, regjisorët, producentët, protagonistët dhe skena jonë është i gjithë planeti”.