Euronews Business shqyrton më nga afër pagat mesatare bruto vjetore në të gjithë Evropën, bazuar në raportin e OECD-së për vitin 2026. Shifrat zbulojnë pabarazi të konsiderueshme si në terma nominalë ashtu edhe në fuqi blerëse.
Pagat mesatare ndryshojnë ndjeshëm në të gjithë Evropën në vitin 2025. Kur merret në konsideratë fuqia blerëse, hendeku ngushtohet. Por ndarja midis vendeve me pagat më të larta dhe më të ulëta të kontinentit mbetet e thellë.
Pra, cilat vende paguajnë më shumë? Ku janë pagat më të larta dhe më të ulëta në Evropë? Si e ndryshon fuqia blerëse pamjen e pagave?
Sipas raportit të OECD-së mbi Pagat Tatimore 2026, pagat mesatare bruto vjetore variojnë nga 18,590 euro në Turqi në 107,487 euro në Zvicër. Të dhënat përfshijnë 27 vende evropiane, 22 prej të cilave janë anëtare të BE-së.
Zvicra është i vetmi vend ku pagat mesatare bruto tejkalojnë 100,000 euro.
Islanda renditet e dyta me 85,950 euro. Luksemburgu kryeson BE-në me 77,844 euro, duke u renditur i treti në përgjithësi.
Danimarka (71,961 €) dhe Holanda (69,028 €) plotësojnë pesëshen e parë. Norvegjia, me 68,420 €, nuk është shumë prapa.
Ndër pesë ekonomitë më të mëdha të Evropës, Gjermania kryeson me 66,700 euro, e ndjekur nga Mbretëria e Bashkuar me 65,340 euro. Tre ekonomitë e tjera kryesore bien ndjeshëm më poshtë.
Franca është 45,964 euro, Italia 36,594 euro dhe Spanja 32,678 euro. Pagat mesatare në Gjermani dhe Mbretërinë e Bashkuar janë më shumë se dyfishi i atyre në Spanjë.
Austria (63,054 €), Belgjika (62,348 €), Irlanda (60,258 €), Finlanda (55,462 €) dhe Suedia (50,338 €) bien midis këtyre dy grupeve, të gjitha mbi 50,000 €.
Nëntë vende të BE-së bien nën pragun prej 30,000 eurosh
Sllovakia ka pagat më të ulëta vjetore në BE me 19,590 euro. Nëntë nga 22 vendet e BE-së në listë bien nën 30,000 euro.
Hungaria (21,257 €), Letonia (21,321 €), Çekia (23,685 €), Portugalia (24,254 €) dhe Polonia (24,490 €) janë të gjitha nën 25,000 €. Estonia (25,603 €), Greqia (26,563 €) dhe Lituania (28,474 €) janë mbi këtë prag, por mbeten nën 30,000 €.
Në terma nominalë, vendet e Evropës Veriore dhe Perëndimore dominojnë skajin e sipërm të renditjes. Evropa Jugore dhe Lindore grumbullohen drejt fundit.
Çfarë i shkakton ndryshimet në paga midis vendeve?
Ekspertët e Organizatës Ndërkombëtare të Punës (ILO) që folën me Euronews Business thonë se ndryshimet në paga në të gjithë Evropën pasqyrojnë kryesisht tre faktorë : produktivitetin dhe strukturën ekonomike, institucionet e tregut të punës dhe koston e jetesës.
Vendet me sektorë me vlerë të shtuar të lartë, siç janë financat dhe teknologjia, kanë tendencë të paguajnë më shumë, ashtu si edhe ato me sindikata të forta dhe negociata kolektive. Nivelet më të larta të çmimeve gjithashtu në përgjithësi i nxisin pagat nominale lart.
Në terma të fuqisë blerëse, hendeku i pagave në të gjithë Evropën ngushtohet krahasuar me shifrat nominale.
Pariteti i fuqisë blerëse (PFB) është shkalla e konvertimit të monedhës që barazon fuqinë blerëse të monedhave të ndryshme duke eliminuar ndryshimet në nivelet e çmimeve midis vendeve. Shifrat këtu bazohen në dollarë amerikanë, pasi të dhënat e PFB-së të bazuara në euro nuk janë publikuar ende.
Në terma të PPP-së, pagat mesatare bruto vjetore variojnë nga 38,118 në Sllovaki në 106,532 në Zvicër. Gjermania (93,985), Luksemburgu (93,203) dhe Holanda (92,905) i kalojnë të gjitha 90,000. Danimarka (88,454) dhe Norvegjia (87,722) vijnë nga afër.
Midis pesë ekonomive më të mëdha të Evropës, renditjet mbeten të pandryshuara nga termat nominalë. Megjithatë, distancat midis tyre ndryshojnë. Mbretëria e Bashkuar renditet në 82,329 dhe Franca në 67,273, ndërsa Italia arrin në 60,503 dhe Spanja në 57,517.
Turqia dhe Gjermania fituesit më të mëdhenj në renditjen e PPP-ve
Kur krahasohen renditjet nominale dhe ato të PPP-së, Turqia është lëvizësi më i madh, duke u ngjitur nëntë vende nga vendi i fundit në të 18-tin. Gjermania gjithashtu ngjitet me pesë vende, nga vendi i 7-të në të 2-tin.
Rëniet më të mëdha janë Islanda, duke rënë nga vendi i 2-të në të 9-tën, dhe Estonia, nga vendi i 20-të në të 25-tin.
Vlerësimet e pagave mesatare i referohen punonjësve me kohë të plotë që punojnë në sektorë të zgjedhur të industrisë, kryesisht publikë. Ato mbulojnë pjesën më të madhe të ekonomisë – duke përfshirë prodhimin, ndërtimin, shitjen me pakicë, transportin, financat dhe shërbime të tjera biznesi – por përjashtojnë bujqësinë, administratën publike, arsimin dhe shëndetësinë.
Normat e tatimit mbi të ardhurat personale ndryshojnë ndjeshëm në të gjithë Evropën, që do të thotë se pagat neto mund të duken mjaft të ndryshme nga shifrat bruto.